De man van rook van J.M. Miro

Engeland, 1882. Ondanks zijn traumatische jeugd in Mississippi is er op de huid van de zestienjarige Charlie Ovid geen litteken te bekennen, zijn lichaam geneest razendsnel of hij het nu wel of niet wilt. Marlowe stoot een spookachtig blauwlicht uit en hij kan kiezen om mensen te helen of te verwonden. Wanneer Alice de opdracht krijgt om deze twee kinderen in veiligheid te brengen, beginnen ze alle drie aan een ongelooflijk avontuur waarbij ze het rijk van de levenden en dat van de doden ontdekken.Eenmaal op reis stuit het drietal op een dreiging: Jacob Marber, een man gemaakt van rook, die de kinderen koste wat het kost in handen wilt krijgen. Er volgt een klopjacht vol verwondering en verraad, via gasverlichte straten van Londen en de achterbuurten van Tokio, die eindigt bij het Cairndale instituut, een naargeestig landgoed in de buurt van Edinburgh. Daar voegen Marlowe en Charlie zich bij de andere kinderen met bijzondere gaven. Het rijk van de doden dreigt samen te smelten met het rijk van de levenden en zelfs het instituut is niet veilig voor de jongens, want Jacob kan ze ook daar bereiken.Marlowe, Charlie en de andere kinderen moeten de geschiedenis van het insituut ontrafelen en hun talenten ontdekken. Zal het ze lukken om erachter te komen wat de aard is van het kwaad dat hun achtervolgt?

J.M. Miro heeft een fijne schrijfstijl die mij, ondanks dat ik het boek meerdere keren wilde stoppen, wist over te halen om door te blijven lezen ik wilde toch steeds maar weer weten waar het verhaal heen ging. De reden waarom ik het verhaal niet verder wilde lezen is omdat het best wel verwarrend is je wordt namelijk in het diepe gegooid. Er komt veel informatie op je af en het wordt gelijk uit meerdere perspectieven verteld, maar als je daar aan gewend bent kan je helemaal niet meer stoppen met lezen.

Het verhaal wordt dus uit meerdere personages verteld, hierdoor krijg je veel informatie over alle personages die langs komen, maar het zorgt er ook wel voor dat het langer duurt voordat je een klik hebt met een of meerdere personages. Het boek is ingedeeld in een aantal jaren dus je schakelt van het heden naar het verleden en weer terug en dat is ook even wennen, maar uiteindelijk vallen de puzzelstukjes op hun plek en eindig je met een cliffhanger.

Ik heb dan niet met de volle overtuiging genoten van dit eerste deel, maar ik ben wel heel erg benieuwd waar de rest van de serie heen gaat.

You might also like

Leave a Reply

Your email address will not be published.